Wpływ PCI na długotrwałe przeżycie u pacjentów ze stabilną niedokrwienną chorobą serca ad 7

Podczas okresu rekrutacji było niewiele zastosowań stentów uwalniających leki, a operacja CABG nie była opcją rewaskularyzacji zgodnie z projektem protokołu. Po czwarte, ponieważ korzystanie z rezerwy przepływu cząstkowego było jeszcze w powijakach w czasie, gdy przeprowadzono badanie COURAGE, niewiele było, jeśli w ogóle, wykorzystania inwazyjnych pomiarów fizjologicznych; zwężenia tętnic wieńcowych oceniano wyłącznie na podstawie oceny wizualnej.23,24 Podobnie niewiele było zastosowania w okresie próbnym w badaniu ultrasonografii wewnątrznaczyniowej lub innych nowych metod obrazowania wieńcowego, które mają znaczenie prognostyczne.25,26 Wreszcie należy przyznać, że że pewne wyjściowe cechy kliniczne i demograficzne, takie jak niski odsetek kobiet (15%) i znaczna mniejszość weteranów (42%) włączonych do pierwotnego badania, mogły odegrać rolę w przedstawionych przez nas wnioskach. Wszystkie te ograniczenia, a także stosunkowo wysoka śmiertelność późna związana ze stabilną chorobą niedokrwienną serca pomimo intensywnej terapii medycznej, podkreślają znaczenie trwającego Międzynarodowego Badania Porównawczej Skuteczności Zdrowotnej z Medycznym i Inwazyjnym Podejściem (ISCHEMIA) Próba (ClinicalTrials.gov numer NCT01471522 ). W tej próbie obecnie ocenia się, czy u pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca i co najmniej umiarkowanym niedokrwieniem początkowa strategia optymalnej terapii medycznej połączona z cewnikowaniem serca i współczesnymi technikami rewaskularyzacji (w tym stenty uwalniające leki drugiej generacji, operacja CABG i odpowiednie leczenie). wykorzystanie pomiarów rezerwy przepływu cząstkowego) zmniejsza częstość zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych lub zawału mięśnia sercowego, w porównaniu z początkową konserwatywną strategią tylko optymalnej terapii medycznej, z cewnikowaniem i rewaskularyzacją zarezerwowaną dla pacjentów, u których nie udaje się uzyskać optymalnej terapii medycznej.
W bieżącym badaniu przeprowadziliśmy rozszerzoną analizę danych dotyczących przeżycia z kohorty uczestników badania COURAGE, których obserwowano przez okres do 15 lat. Stwierdziliśmy, że wśród pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca, obiektywnym dowodem niedokrwienia, istotną chorobą wieńcową i znacznym ryzykiem zgonu (ze śmiertelnością około 4% rocznie), nie było różnicy w odsetkach długoterminowego przeżycia z wstępna strategia optymalnej terapii medycznej plus PCI w porównaniu z samą optymalną terapią medyczną. Continue reading „Wpływ PCI na długotrwałe przeżycie u pacjentów ze stabilną niedokrwienną chorobą serca ad 7”

Nieoczekiwane polkniecie noza

30-letnia kobieta z historią bulimii została przedstawiona pogotowie po połknięciu noża. Włożyła nóż w tylną część ustną gardła, aby pokazać swoim towarzyszom, że nie ma już odruchu wymiotnego. Kiedy niespodziewanie się zaśmiała, nóż wyleciał w jej przełyk, powodując dyskomfort w klatce piersiowej i krwawienie. W przypadku radiogramów klatki piersiowej i jamy brzusznej w okolicach przedniego odcinka tarczy (panele A i B) stwierdzono nóż w dystalnym odcinku przełyku i w bliższym odcinku żołądka, bez objawów odmy opłucnowej, zapalenia płuc lub odmy otrzewnej. Continue reading „Nieoczekiwane polkniecie noza”

Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury ad 8

Ciężkie zdarzenia niepożądane związane z krwawieniem odnotowano u 2 pacjentów w każdej grupie badanej: krwotok podpajęczynówkowy i siatkówkowy oraz krwawienia z grupy kaplacizumabu i krwotok mózgowy oraz krwiomocz w grupie placebo. Żaden pacjent nie otrzymał czynnika VIII ani czynnika von Willebranda w przypadku krwawienia. Działania niepożądane związane z immunologią zgłaszano u 17 pacjentów (49%) w grupie leczonej kaplacizumabem i u 12 pacjentów (32%) w grupie placebo. Jeden pacjent leczony kaplacizumabem miał umiarkowane alergiczne zapalenie skóry, które było zgłaszane jako poważne niepożądane zdarzenie. Nie zaobserwowano innych klinicznie istotnych zdarzeń niepożądanych. Immunogenność
W grupie leczonej kaplacizumabem, u 3 pacjentów (9%) potwierdzono indukowane lekiem odpowiedzi na antybiotyk. Nie wpłynęło to na profile farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, co wskazuje na brak aktywności neutralizującej. Continue reading „Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury ad 8”

Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury ad 7

Wartości te powróciły do poziomów wyjściowych w ciągu tygodnia po zaprzestaniu leczenia (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Znaczniki uszkodzeń narządów
Analiza post hoc znaczników uszkodzenia narządów wykazała, że do dnia 2 leczenia odsetek pacjentów, u których poziom dehydrogenazy mleczanowej był nie większy niż dwukrotność górnej granicy prawidłowego zakresu był wyższy w grupie leczonej kaplacizumabem niż w grupie placebo. grupa (78% do 51%). Do 4. dnia odsetek pacjentów był podobny w obu grupach (Tabela Mediana czasu do normalizacji poziomu dehydrogenazy mleczanowej wynosiła 3 dni (95% CI, 3 do 4) wśród 32 pacjentów w grupie leczonej kaplacizumabem, w porównaniu z 4 dniami (95% CI, 3 do 6) wśród 32 pacjentów w grupa placebo (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury ad 7”