Nie wylaczona jest mozliwosc zakazenia czlowieka owsikami takze bezposrednio przez drogi oddechowe.

Nie wyłączona jest możliwość zakażenia człowieka owsikami także bezpośrednio przez drogi oddechowe. Mianowicie wobec obfitości składanych przez samice jaj i wytrzymałości wyschniętych jaj na czynniki zewnętrzne dużo jaj znajduje się zwykle w bieliźnie i w pościeli nosiciela owsików, a także w kurzu podłóg. Stąd jaja unoszą się w powietrze i osiadają na różnych przedmiotach, nawet wysoko umieszczonych, np. na wiszących lampach sufitowych. Z kurzem z powietrza mogą dostawać się jaja do, dróg oddechowych człowieka, a stykanie się rąk z zakażonymi przedmiotami może spowodować zakażenie przez przewód pokarmowy. Continue reading „Nie wylaczona jest mozliwosc zakazenia czlowieka owsikami takze bezposrednio przez drogi oddechowe.”

Samce maja zakrzywiony koniec i posiadaja jadro oraz narzad spólkowania w postaci, dwóch igiel chitynowych

Długość samców nie przekracza 1 mm, samice natomiast są dłuższe. W połowie długości ciała samicy znajduje się pochwa połączona z rozchodzącymi się symetrycznie macicą i jajnikiem. Samce mają zakrzywiony koniec i posiadają jądro oraz narząd spółkowania w postaci, dwóch igieł chitynowych. Po zapłodnieniu samicy wykluwają się z licznych jaj, najczęściej już w ciele samicy, larwy o długości początkowo nie przekraczającej 1/4 mm. Z wejrzenia są one podobne do tych, które znajdują się bardzo licznie w świeżym kale zakażonego człowieka. Continue reading „Samce maja zakrzywiony koniec i posiadaja jadro oraz narzad spólkowania w postaci, dwóch igiel chitynowych”

Najpredzej ukazuja sie jaja tegoryjca, dopiero pózniej jaja glisty ludzkiej, cianki ludzkiej i tasiemców

Wykonanie: Kał wielkości orzecha włoskiego umieszcza się w kieliszku do badania moczu i zalewa się go stopniowo :wielokrotną ilością roztworu soli kuchennej o stężeniu 37,5 g na 100 g wody. Roztarłszy kał dokładnie po ścianie kieliszka, aż wytworzy się jednostajna zawiesina, pozostawia się ją w spokoju na 45 minut W tym czasie nie strawione części pokarmów opadają na dno kieliszka, a jaja pasożytów tworzą na powierzchni płynu delikatną błonkę. Jaja różnych gatunków pasożytów, zależnie od niejednakowego ich ciężaru właściwego, unoszą się na powierzchnię w różnym czasie. Najprędzej ukazują się jaja tęgoryjca, dopiero później jaja glisty ludzkiej, cianki ludzkiej i tasiemców. Po kilku godzinach jaja zaczynają powoli opadać z powrotem na dno. Continue reading „Najpredzej ukazuja sie jaja tegoryjca, dopiero pózniej jaja glisty ludzkiej, cianki ludzkiej i tasiemców”

Najskuteczniejszym lekiem przeciwko gliscie ludzkiej jest hexylresorcinol

Najskuteczniejszym lekiem przeciwko gliście ludzkiej jest hexylresorcinol. Sposób stosowania -leczenie przeciwko tęgoryjcowi. Przeważnie wystarcza jeden kurs leczenia. Cianka ludzka jest oporna na różne, polecone dla jej spędzenia leki. Najskuteczniejsze jest leczenie acetarsolem ( acetarsol): w pierwszym dniu podaje się łyżkę stołową oleju rącznikowego i po 4 godzinach zarządza wysoką lewatywę z 1 litra 1%0 tymolu (thymal) o ciepłocie letniej wody; w następnych 5 dniach chory zażywa co dzień rano na czczo na 112 godziny przed jedzeniem po 4 kołaczyki acetarsolu a 0,25 każdy, rozpuszczone w 1/2 szklanki ciepłej wody, a po południu co dzień robi sobie wysoką lewatywę z 1 litra 1% tymolu; na siódmy dzień zażywa łyżkę stołową oleju ,rącznikowego. Continue reading „Najskuteczniejszym lekiem przeciwko gliscie ludzkiej jest hexylresorcinol”

Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury

Nabyta trombotyczna plamica małopłytkowa (TTP) jest spowodowana agregacją płytek krwi na ultradżwiękach multimerów czynnika von Willebranda. Ta zakrzepica mikroangiopatii powoduje niedokrwienie wielonarządowe z potencjalnie zagrażającymi życiu komplikacjami. Codzienna wymiana osocza i terapia immunosupresyjna indukują remisję, ale śmiertelność i zachorowalność z powodu mikrootrofii pozostają wysokie. Metody
Kaplacizumab, humanizowana immunoglobulina o pojedynczej domenie z udziałem czynnika von Willebranda (Nanociała), hamuje interakcję pomiędzy ultradżwiękami multimerów czynnika von Willebranda i płytek krwi. W tym drugim, kontrolowanym badaniu, losowo przydzielono pacjentów z nabytym TTP do podskórnej kaplacizumabu (10 mg na dobę) lub placebo podczas wymiany osocza i przez 30 dni później. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas odpowiedzi, określony jako potwierdzona normalizacja liczby płytek krwi. Główne drugorzędne punkty końcowe obejmowały zaostrzenia i nawroty. Continue reading „Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury”

Multimery czynnika Von Willebranda podczas wymiany zastawki aortalnej ad

Niedawno donieśliśmy, że defekty multimetryczne HMW ustępują w ciągu kilku minut w trakcie TAVR, ale nie po zabiegach walwuloplastyki balonowej. Platelet Function Analyzer 100 (PFA-100, Siemens Healthcare Diagnostics) jest urządzeniem testującym do oceny hemostazy. Urządzenie zasysa krew z próbki do wkładu testowego zawierającego membranę pokrytą kolagenem i difosforanem adenozyny (ADP). Agregacja płytek zamyka otwór w membranie; czas niezbędny do zamknięcia okluzyjnego jest określany jako czas zamknięcia z ADP (CT-ADP). CT-ADP, oceniany za pomocą PFA-100, jest bardzo czuły na defekty multimerów HMW 5, 7, 10 i może być stosowany w testach pielęgnacyjnych. Oceniliśmy punkt opieki CT-ADP, aby zidentyfikować niedomykalność zastawki aortalnej występującą po TAVR.
Metody
Opracowanie projektu, nadzór i wsparcie
Badanie zostało zaprojektowane przez pierwszych i ostatnich autorów za zgodą komisji etycznej w każdej uczestniczącej instytucji. Continue reading „Multimery czynnika Von Willebranda podczas wymiany zastawki aortalnej ad”

Terapia Elotuzumabem w przypadku nawrotowego lub opornego na leczenie szpiczaka mnogiego

Elotuzumab, immunostymulujące przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko sygnałowej cząsteczce aktywującej limfocytom F7 (SLAMF7), wykazywał aktywność w połączeniu z lenalidomidem i deksametazonem w badaniu fazy 1b-2 u pacjentów z nawrotowym lub opornym szpiczakiem mnogim. Metody
W tym badaniu fazy 3 losowo przydzielono pacjentów do grupy otrzymującej elotuzumab plus lenalidomid i deksametazon (grupa elotuzumabu) lub lenalidomid i sam deksametazon (grupa kontrolna). Końcowe punkty końcowe to czas przeżycia bez progresji i ogólny wskaźnik odpowiedzi. Ostateczne wyniki dla końcowych punktów związku są podawane na podstawie zaplanowanej okresowej analizy przeżycia wolnego od progresji.
Wyniki
Ogółem 321 pacjentów przydzielono do grupy elotuzumabu, a 325 do grupy kontrolnej. Po medianie czasu obserwacji wynoszącej 24,5 miesiąca, przeżycie bez progresji po roku w grupie otrzymującej elotuzumab wyniosło 68%, w porównaniu z 57% w grupie kontrolnej; po 2 latach wskaźniki wyniosły odpowiednio 41% i 27%. Mediana czasu przeżycia wolnego od progresji w grupie otrzymującej elotuzumab wynosiła 19,4 miesiąca, w porównaniu z 14,9 miesiąca w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka dla progresji lub zgonu w grupie leczonej elotuzumabem, 0,70, przedział ufności 95%, 0,57 do 0,85, P <0,001). Continue reading „Terapia Elotuzumabem w przypadku nawrotowego lub opornego na leczenie szpiczaka mnogiego”