Hipowitaminoza spowodowana brakiem kwasu nikotynowego

Hipowitaminoza spowodowana brakiem kwasu nikotynowego powoduje pelagrę i sprzyja występowaniu zapalenia w jamie ustnej (język geograficzny). Zespół objawów wywołany brakiem kwasu nikotynowego można określić mnemotechnicznie 3 literami d, a mianowicie: diarrhoea, dermatitis, dementia. Niedobór witaminy B6 (pyridoxina) powoduje niedokrwistość, często zasinienie kończyn i ich bolesność oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Brak kwas II pantotenowego jest powodem łatwiejszego występowania stanów nieżytowych górnych dróg oddechowych i opryszczki wargowej (herpes labialis). Zespół SJ Cirgrena, który według jednych polega na braku witaminy A, według innych – na braku witaminy B, charakteryzuje wysychanie błon śluzowych górnych dróg oddechowych i przewodu pokarm go z równoczesnym obrzmieniem ślinianek i zaburzeniem ich czynności. Continue reading „Hipowitaminoza spowodowana brakiem kwasu nikotynowego”

Niedobór witaminy B2

Niedobór witaminy B2 (ryboflawina, laktoflawina) ,powoduje objawy chorobowe układu pokarmowego, oczu i skóry. Często zdarza się zapalenie warg z tworzeniem się pęknięć (rhagadae). Charakterystyczne są zmiany na języku spotykane w niedoborze ryboflawiny. Zaczynają się one łuszczeniem nabłonka języka pojawiającym się najpierw na szczycie i na brzegach języka i rozprzestrzeniającym się później na cały język. Język jest koloru szkarłatnego, suchy, zanikowy i bardzo bolesny. Continue reading „Niedobór witaminy B2”

Przelyk jest dlugi, walcowaty, bez rozszerzen

Powłoka właściwego pasożyta, którego dało zwęża się ku obu końcom, jest poprzecznie prążkowana. Przełyk jest długi, walcowaty, bez rozszerzeń. Obok przewodu pokarmowego znajduje się narząd workowaty, wypełniony jajami ułożonymi w szeregi na podobieństwo rzędu paciorków. Okazy właściwego pasożyta znajdowano na sekcji wyłącznie na ścianach dwunastnicy, wyjątkowo w żołądku, W dalszych częściach jelit ani w kale nigdy ich nie spostrzegano. Czasami embriony zrodzone przez pasożyta właściwego omijają w dalszym rozwoju okres rozwoju pokolenia rozdzielnopłciowego i przekształcają się bezpośrednio w larwy inwazyjne, z których po dostaniu się do dwunastnicy człowieka rozwijają się postaci węgorka pasożytującego. Continue reading „Przelyk jest dlugi, walcowaty, bez rozszerzen”

Niektórzy jednak utrzymuja, ze nie jest on pasozytem chorobotwórczym

Węgorek jelitowy może wywoływać ciężkie zapalenie przewodu pokarmowego (wymioty, stolce śluzowo-krwawe, parcie na stolec itd. ) oraz ciężką niedokrwistość z bardzo znacznym zwiększeniem liczby krwinek kwasochłonnych w krwi. Niektórzy jednak utrzymują, że nie jest on pasożytem chorobotwórczym. Rozpoznanie. Chorobę robaczą rozpoznaj e się na podstawie stwierdzenia w kale już gołym okiem członów pasożytów lub całych ich okazów oraz na podstawie dodatniego wyniku drobnowidowego badania kału co do jaj czerwłów. Continue reading „Niektórzy jednak utrzymuja, ze nie jest on pasozytem chorobotwórczym”

W przypadkach watpliwych uciekamy sie do Sposobów wzbogacenia kalu w jaja

W przypadkach wątpliwych uciekamy się do Sposobów wzbogacenia kału w jaja. Najczęściej posługujemy się w tym celu metodą TeIemanna. Mianowicie kawałeczki kału pobrane z różnych miejsc stolca wkłada się do probówki, zalewa mieszaniną równych części eteru i stężonego kwasu solnego i wytrząsa do utworzenia jednostajnej zawiesiny. W eterze rozpuszczają się kwasy tłuszczowe i tłuszcz obojętny, a w kwasie solnym – mydła, resztki białkowe, fosforany, sole wapniowe, śluz itp. Po odsączeniu kału przesącz wiruje się mniej więcej pół godziny. Continue reading „W przypadkach watpliwych uciekamy sie do Sposobów wzbogacenia kalu w jaja”

Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury cd

Podskórne podawanie badanego leku raz dziennie (10 mg) było kontynuowane przez 30 dni po ostatniej wymianie osocza. Maksymalny czas podawania leku wynosił 90 dni. Punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas na potwierdzenie normalizacji liczby płytek krwi (tj. Czas do odpowiedzi). Normalizację zdefiniowano jako liczbę płytek krwi, która wynosiła 150 000 na milimetr sześcienny lub więcej, a potwierdzenie składało się z liczby powtórzeń płytek po 48 godzinach, która wynosiła 150 000 na milimetr sześcienny lub więcej i poziom dehydrogenazy mleczanowej, który był nie więcej niż dwa razy większy niż górny limit liczby płytek krwi. normalny zakres. Kluczowe drugorzędne punkty końcowe obejmowały zaostrzenia, określone jako nawracające małopłytkowość w ciągu 30 dni po zakończeniu codziennych wymian osocza, które wymagały wznowienia codziennych wymian; nawrót, zdefiniowany jako zdarzenie TTP występujące ponad 30 dni po zakończeniu codziennych wymian plazmy15; całkowita remisja po początkowym przebiegu codziennej wymiany osocza (tj. Continue reading „Caplacizumab dla nabytej trombotycznej małopłytkowej Purpury cd”